Historia

Rasa ta powstała w XIX wieku na skutek skrzyżowania 2 odmian niemieckich psów pasterskich: psa pasterskiego południowoniemieckiego i środkowoniemieckiego. Pierwszy wzorzec tej rasy został opracowany w 1899 roku. Podczas 1 wojny światowej wojska niemieckie wykorzystywały owczarka w czasie działań wojennych i w ten sposób rozprzestrzenił się on w innych krajach. Ostateczny wzorzec rasy(po wielu modyfikacjach) został opracowany w roku 1977 i wpisany do rejestru FCI 1 lipca 1978 roku. Początek największej hodowli tych psów dla policji, o przydomku "Kriminalpolizei" wywodzi się od urodzonego w 1909 r. psa TELL v.d. Kriminalpolizei, prawnuka HEKTORA v. Schwaben - podstawy hodowli rodowodowego owczarka niemieckiego.
W czasie drugiej wojny światowej owczarki niemieckie odszukiwały rannych, rozwijały kable telefoniczne, dostarczały amunicję, przenosiły gołębie pocztowe. Obecnie niekiedy owczarek używany jest także jako posokowiec czy aporter, głównie jednak pełni służbę stróża, obrońcy czy przewodnika niewidomych. Jest to pies bardzo inteligentny, chętnie uczący się i wykonujący polecenia, nieprzekupny, jednak musi być odpowiednio prowadzony by nie dopuścić do przejawów zbytniej agresji.
Niegdyś owczarek niemiecki był psem wysokonożnym, o prostym, raczej długim grzbiecie. Sylwetkę obecnego owczarka niemieckiego cechuje zwartość, wysoki, dobrze zaznaczony kłąb, niski zad, silne umięśnienie.
Dość często z racji swojego wyglądu owczarek niemiecki jest mylnie nazywany alzackim, wilkiem lub wilczurem, pomimo iż z naturalnym, dzikim wilkiem ma tyle wspólnego co każdy inny pies. Jakkolwiek trzeba przyznać, że owczarki niemieckie są chętnie krzyżowane z wilkami w celu uzyskania nowej i lepszej rasy psów użytkowych (np. Saarloos Wolfdog i American Tundra Shepherd).
Powstanie tej rasy głównie zawdzięczamy rotmistrzowi Maxowi Von Stephanitz, który w końcu XIX wieku założył Verein für Deutsche Schäferhunde, czyli Zrzeszenie Hodowców Owczarka Niemieckiego. Jego pies, Horand von Grafarth, zarejestrowany pod numerem 1. w księdze hodowlanej, był protoplastą rasy.
Owczarek niemiecki jest psem równie pięknym, harmonijnie zbudowanym i wytrzymałym, co inteligentnym. Cechy te oraz duża łatwość przystosowania się do różnych warunków, spowodowały, iż jest on dobrze znany i hodowany w całym cywilizowanym świecie. Można go spotkać wykonującego przeróżne zawody - psa policyjnego, pasterskiego, wojskowego, przewodnika ociemniałych i ratownika górskiego.
Czasami można się na niego natknąć na polowaniu, gdzie z powodzeniem występuje w roli posokowca.
We wrażliwym nosie owczarka znajduje się około 220 mln komórek węchowych, czyli najwięcej ze wszystkich ras, nie mówiąc już o człowieku, który posiada ich jedynie 5 mln.
Owczarek niemiecki jest bardzo podatny na szkolenie, z przyjemnością wykonuje wszelkie polecenia, a każde zadanie postawione przed nim traktuje jak zabawę, aczkolwiek wcale albo niewłaściwie szkolony może stać się bardzo niebezpieczny dla otoczenia.